5 Nisan 2014 Cumartesi

jane.

yağmur yağmıyor.rüzgar yok.kuşlar uçmuyor ya da uçuyor da ben görmüyorum.hayat da kısa değil cemal süreya’nın zannettiği kadar.sıkıldıkça pencereden dışarıyı seyrediyorum.yoldan biri geçiyor.jane’i biliyor musun?nereden bileceksin.keşke ben de bilmeseydim.annem börek yapıyor.yardım etmiyorum diye dırdır ediyor.o konuştukça mutfağı yakasım geliyor.
rüyalar görüyorum.frederic’in saçından tutup sürüklüyorum.koşuyorum.meydanlar insanla dolu.kötü adamlar var.binalar yıkılıyor.yaşlı adamın çenesini kerpetenle tutup boğazına demir geçiriyorlar.korkuyorum.örgüt üyeliğiniz var mı diyor.var ama söylemem.anneme bakıyorum.börek yapalım anne.adamı bıçaklıyorum.öldü,kurtulduk.uyanıyorum.
jane geliyor.ilgilenemem şimdi seninle.çok salaktın be.aşkını kaybedecek kadar salaktın.sen de kaybetmedin mi diyor.o beni kaybetti.çok klişe oldu bu.başka bir şey söylemeliydim.ah jane,seni ne kadar çok sevdiğini sorgulamanın ne anlamı vardı.
kuşlar senin yüzünden uçmuyor.hepsini onun kalbine uçurdun değil mi?git jane.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder