13 Kasım 2013 Çarşamba

Biri üstüme huzur atsın!

Hiç bu kadar habersiz kalmamıştım senden.
Ya niye böyle yapıyosun anlamıyorum ki ben?
Niye bu kadar önyargılısın?
Nolurdu sanki seni mutlu etmeye çalışmama izin versen. Ben mutlu olmasam da olur. En azından senin yanında mutsuz olurum.
Bi mesaj atsan, bi konuşsak, halinden haberdar olsam içim rahatlayacak ama nerdeee...
Hayır ben kendimi de anlamıyorum.
Bu kadar umudu nerden buluyorum?
Niye bekliyorum hala senden bi şeyler?
Niye seviyorum hala?
Seviyorum işte, napayım yani. Öleyim mi?
Uyuyamıyorum artık ya valla bak. Saçma salak halüsinasyonlar görüyorum. Uyuduğumda da rüyalarımı işgal ediyosun. Sayıklıyormuşum bi şeyler sürekli. Annem anlatıyor tabi ben uyanınca bunları.
Delircem diye ödüm patlıyo. Kendimden korkmaya başladım.
Dersaneye gidiyorum, orda ayrı bi terane zaten.
Yok niye ödevini yapmadın, yok şunu niye çözmedin falan fıstık bissürü tantana.
Bunaldım artık yeminlen.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder