11 Temmuz 2013 Perşembe

Yazıyla tamamen alakasız fotoğraf ve karmakarışık bir post

Bıkmıştım artık. Bir mesajın için saatlerce beklemekten, üzülmekten, sinir krizleri geçirmekten bıkmıştım.
Vazgeçmeye çalışacağım. Becerebilirsem. Bir yerlerde karşılaşmazsak, seni görmezsem belki üstesinden daha çabuk gelebilirim.
Şimdi böyle dediğime bakma sen. Yine de yaşadığım her şey çok güzeldi. Pişman değilim. Ama zaman kaybıydın. Oyaladın beni. Umutlanılacak mesajlarınla, vaatlerinle oyaladın beni.
Öyle zamanlarım oldu ki yaşamayı unuttum.
Okulu, sınavları, ailemi, arkadaşlarımı unuttum. Hayatım sen olmuştun resmen.
Kendime geldim artık. Gözüm açıldı. Daha fazla vakit kaybetmeye niyetim yok.
Gerçekleşmeyi bekleyen hayallerim vardı benim. Ben onların olduğu yere geri dönüyorum seni de kalbimin bir köşesinde saklayarak.
Hala umudum var. Zaten bana sadece küçük umutlarla yaşamam gerektiğini öğrettin .
Ağlamıyorum bu defa. Mutlu değilim ama ağlamıyorum. Kendimi tutmuyorum da. Ağlayamıyorum yalnızca. Bu daha da kötü biliyor musun?
Ben seni anneme bile anlatmıştım oysaki. Uzun uzun konuştuk seni. Şimdi ben unutsam bile annem hatırlatır yine.
~
Çektiğim her fotoğraf karesinin bir hikayesi var aslında.
Her fotoğrafın ait olduğu bir kişi var.
Her fotoğrafın bir duygusu var bir de.
Kimisi ağlar kimisi güler kimisi doğruları söyler kimisi aşık eder.
Fotoğraf kadar kadraja sığmayanlar da önemli.
Fotoğrafı fotoğraf yapan şeylerdir kadraja sığmayanlar aslında.
Beni ben yapan sen gibi mesela.
~
Her ne kadar vazgeçmeye çalışsam da, unutmak için çabalasam da; sana bir adım bile olsa yaklaşabilmek için ne yapabilirim diye düşünmekten alamıyorum kendimi.
Gecem, gündüzüm, rüyam, hayalim, gerçeğim, yalanım... Hayatım sen olmuşsun.
Baştan aşağı sen olmuşum ben.
Ruhun karışmış ruhuma. Rahat bırakmıyor.
Olmayacak duaya âmin demek benimkisi aslında. Âmin demek bile gelmiyor içimden ama kalbime sinmişsin bir kere. Durduramıyorum.
Günler geçiyor.
Merak ediyorum. Acaba pişman olacak mısın?
Çok uğraştım oysaki bizim için. İkimiz için. Biz olabilmek için. Ama senin seçimlerin daha farklı oldu hep. Önceliklerin,seçimlerin, fikirlerin, duyguların… Hep farklıydı işte. Çok farklıydık birbirimizden.
Tek engel buydu belki de.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder