22 Mayıs 2013 Çarşamba


Yanımda olman önemli değil. Önemli olan seni yanımda hissedebilmem. Bunu bana hissettirmen. Ne kadar uzakta olursan ol. Yine de severim ben seni. Uzaktan da severim. Sesini unutma pahasına severim. Ama çok güzel severim. Tüm hücrelerimle. Ölesiye. Vazgeçmeyecek kadar severim. Sen sevmesen de olur, sadece bil istedim.

Tuhafım ben.



Yazamıyorum uzun zamandır. Bahsedemiyorum senden. O kadar meşgulüm ki acılarımı dindirmekle.
Unutamıyorum. Unutmak istemiyorum. Sesini duymak istiyorum.
Seni yalnız bırakmak istemiyorum. Zor zamanlar geçiriyorsun biliyorum. Ama izin vermiyorsun ki yanında olmama. Anlamlandıramıyorum. Niye böylesin? Neden bu kadar karmakarışıksın? Bir ömür yeter mi ki seni çözmeye?
Bana yaşattıklarının aynısını başkalarına yaşatırken buluyorum kendimi bazen. Sana benziyorum gittikçe. Ben bile tanıyamıyorum kendimi artık. Meğer ne çok değişmişim senden sonra, seninle.
Duygularımı kontrol etmem mümkün olmuyor zaten hiçbir zaman. Ağlaya ağlaya fıkra anlatabilecek potansiyele sahibim mesela.
Uyuyamıyorum. Tam beş gün oldu. Uyutmuyorsun. Rahat bırakmıyorsun. Bir gün bir hafta gibi geliyor artık. Yaşa yaşa bitmiyor. Ecelimle de ölemiyorum. Zombi gibi yaşamaya çalışıyorum.
Pişman olacağına, bana yalvaracağına, tükürdüğünü paşa paşa yalayacağına o kadar eminim ki.
Daha da bir şey söylemeyeceğim sana.

11 Mayıs 2013 Cumartesi


Özür dilerim, ben yine tutamadım kendimi. Yine nefret edemedim senden, yine bitiremedim seni. Ne kadar denesem de, silemedim içimdeki sevgini. Öyle çok özlüyorum ki seni, hayır senin yerinde olsam daha fazla kıyamazdım bana. Ama nasılda mutlusundur şu an, ahım kaldı sanıyordum ama yok heralde. Çok iyisin diye duydum. Öyle dediler işte. Eh biraz üzüldüm ama merak etme, bende iyiyim. İyi olmaya çalışıyorum, senden sonra ne kadar olabilirsem. Zor oldu ama yinede mutluyum. Hem de o kadar mutluyum ki, seninle olduğum zamandan az acı çekmeye başladım artık. Nasıl diyebilirim, alıştım sanki biraz. Ee tabi hayli zaman geçti, böyle olması lazım, böyle olmalı. Ama bazen aklıma geliyorsun ve işte o zaman her şey eskiye dönüyor, bir an o kadar kötü hissediyorum ki. Ama merak etme biraz sonra geçiyor. İnsanı en çok üzen, unutulmayan anılar derler, gerçekten öyle. Ben seni unuttum da onları unutamadım ki zaten. Bakarsın zamanla onlar da unutulur, ne dersin? Bende isterim senden geriye hiçbir şey kalmasın ama zor, çok zor. Bana sorarsan bu noktaya geleceğimiz aklımın ucundan bile geçmezdi. Ama olsun alışıyorum ben. Sonra neyin ne olduğunu da öğrendim mesela. Saf değilim artık. Kimseye inanmıyorum, güvenmiyorum da. Sevmek dersen zaten olmayacak bir şey. Ben bunları neden anlatıyorum ki, bak yine geldin aklıma. Hiç yoktun oysa, hiç yoktun ama var olman asıl zor olan. Zor, çok zor ama olsun. Dedim ya alıştım ben. Uzatmak istemem, mutlusun diye de duydum ya zaten, bende mutluyum çok. Hiç olmadığım kadar, hiç olmadığın kadar. Çok mutluyum, iyiyim, huzurluyum, gülüyorum, eğleniyorum ve en önemlisi de sen yoksun. Daha ne olsun…

10 Mayıs 2013 Cuma

Yaz geldi, düştüm yollara




















Şarkısı : Aşk kırıntısı
Ne kadar da alışmıştım. Seninle her şeyimi paylaşmaya, senin dertlerini dinlemeye, her dakikamda olmana, anneme seni anlatmaya, her gün senli bir sabaha uyanmaya, sabaha kadar mesajlaşmaya, gülümsemeye…
Bir anda ters kepçe geldi her şey. Nasıl oldu anlamadım. Alıştırmıştın.
Boşlukta gibiyim şimdi. Tatsız tuzsuz zamanlar geçiriyorum. Başka birinin hayatımda olmasına bile izin veremiyorum. Senden başkasıyla olma düşüncesi bile çıldırtıyor beni.
Aslında seninle yapmak istediğim o kadar fazla şey vardı ki. Mesela sesini duyabilmeyi isterdim en önce. Sabahlara kadar seninle sokaklarda dolaşmak, kusana kadar cips yemek, hiç bilmediğimiz yerlere gitmek, bir simidi paylaşmak, su savaşı yapmak, hafıza kartım dolana kadar senin fotoğrafını çekmek, aynı üniversitede okumak, ailenle tanışmak, gözlerimiz kızarana kadar film izlemek, aynı şarkıyı sevmek…
En kötüsü de ne biliyor musun? Ben tek başıma senli Hayallar kurarken, senin bir başkasıyla aynı hayali paylaşıyor olman.
Ne yapsam olmuyor.
Bir an önce eskisi gibi olsa her şey keşke.
Ben senden vazgeçmeden önce.