3 Nisan 2013 Çarşamba

Tuhaf dünyanın tuhaf insanlarıyız !

Şarkısı : Turtle
Son günlerde çok ilginç şeyler oluyor hayatımda. Sıkça çevremdeki tanıdığım veya tanımadığım birçok insanın tuhaf bakışlarıyla karşılaşıyorum. Ama alışıyorum yavaş yavaş. Tabiri caizse duygusuzca yaşayan insanların arasında kalmaktan hiç mi hiç hoşnut değilim aslında. Fakat ne gelir ki elden. Sorsanız hepsi âşık.
~
Yağmurlu bir gündü. Kitapçıya uğradım. Bakındım biraz öylesine vakit geçsin diye. Geçmedi. Girdim bir kafeye oturdum. Açtım kitabımı okumaya başladım. Sanki bir yerlere giderken illa ki yanımda birileri olması gerekiyormuş gibi bakıyordu herkes. Belki büyük şehirlerde ortam daha farklıdır ama burada henüz o olgunluğa erişememiş insanlar mevcut.
İnsanın kendisiyle baş başa kalmaya da ihtiyacı olmaz mı bazen?
~
Neredeydim biliyor musun? Seninle olmayı hayal ettiğim yerde. Çok önceden beri hayal ettiğim yerde. Ama sen yoktun orada. Gelmen gerekmez miydi? Öyle olur ya filmlerde hani. Senaryoyu bile ezberlememişsin ki. Burada olmalıydın. Ansızın çıkıp gelmeliydin ve sabaha kadar sohbet etmeliydik seninle geçen onca yılın acısını çıkarırcasına.
Sen neredesin bilmiyorum. Ama yanımda ol isterdim.
~
İki kadın geldi, oturdu karşımdaki masaya. Başta her şey gayet normal. Çay içiyorlar, poğaça ve simit yiyorlar, yağmuru seyrediyorlar. Sonra konuşmaya başladılar. Ama parmaklarıyla. Bir süre izledim o iki kadını öylece. Utandım kendimden.
İşaret dili. Mucizevî bir şey bence. Ve her bireyin öğrenmesi gereken bir zorunluluk.
Engelli insanları dışlayarak hiçbir yere varamayacağımız gibi onlara yardımcı olarak, onları hayata katarak, onlarla olarak toplumca mutluluğa ve erişmek mümkün olur.
Sonuçta bu onların seçimi değil.
Ve o özel insanlara önyargılı her bakış, onların yaşama sevinçlerini bir gram daha azaltıyor kalplerinden.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder