10 Ocak 2013 Perşembe

Çok Zor.



Aslında çok zor. Siz bilmezsiniz ama zor.
Bırakın kokusunu, sesini bile bilmediğin birine aşık olmak çok zor.
Hayallerinde biliyorsun ya sadece onu, o da çok zor işte.
Aylardır görmediğin birisine, tam bir yıldır aşık olmak çok zor.
Mesela hayatındaki en mükemmel insanın o olduğunu düşünmek çok zor.
Başkasını sevdiğini bile bile ona aşık olmaktan vazgeçememek.
Seni asla sevmeyeceğini bilmek.
Onu görmek için dersanesine gitmek, evinin önünden geçmek.
Sevgilisini bile merak etmek.
Mutsuz olacak olma ihtimaline rağmen onu istemek.
Uzaktan bile görmeye razı olmak.
Fotoğraflarına bakıp hüzünlenmek yada neşelenmek bazen.
En kötü anında onun yanında olmasını istemek, ona ihtiyaç duymak.
En güzel zamanlarından ‘o da burada olsaydı keşke’ demek buruk bir gülümsemeyle.
Yüz hatlarını ezberlemek.
Hayatını merak etmek.
Ne zaman uyuduğunu, kimlerle takıldığını, nerelerde takıldığını merak etmek.
Onunla karşılaşmak umuduyla yürümek sokaklarda.
Eğer karşılaşırsam ‘konuşur mu benimle acaba’ demek.
Aklına geldiğinde evin içinde yada derste salak salak sırıtmak.
Çok zor.
Gerçekten.
Bir de, ‘Allah’ım nolur o da beni sevsin’ diye bir çocuk masumiyetiyle her gün dua etmek.
Aslında en zoru da bu.
Galiba.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder