10 Aralık 2012 Pazartesi

Şah & Sultan (Okuyom ben yaa)



‘İnsan sevgiye hükmeder; ama aşk insana hükmeder!’
~
Kişi sevgiyle varlığını, ama aşk ile hakikatini tanıyordu. Çünkü aşk, kendisinden geçip gerçekliğe ulaşmanın adıydı.
~
Seven, işin başlangıcında sevilenin dostlarına dost, düşmanlarına düşman iken, sevgi kemale erdiğinde kıskançlık yüzünden durum tan tersine dönüyor, onun dostlarına düşman, düşmanlarına dost oluyordu. Artık sevgiliye bir rüzgâr bile dokunsa o yeli, birine söz söylese o dili kıskanmaya başlıyor, neredeyse kimsenin ona bakmasını bile istemez oluyordu.
~
Sevgi şehri özlemekti. Sevgi hatıraları yenilemek, eski dostları yeniden görmekti. Sevgi insanın içini ısıtıyordu ve huzur veriyordu.
~
- Aşk, tekildir ama sevgi çoğuldur. Aşk, bir tek kişiye; sevgi binlerce kişi veya şeye yönelik olur.
+ Ne zaman aşık olacaksın ?

(Şah & Sultan)

Fatma'nın bana yaptığı kağıttan gemi çıkmış arkada :D atmadım hala o gemiyi .♥

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder