24 Mayıs 2012 Perşembe

KELEBEK AŞKI




“Senden sonra beni bir tek geceler anladı” diyor ya şarkıda.Ben o kadar şanslı değildim.
Kimse anlamadı beni,kimseye anlatamadım seni.
Seni ne çok sevdiğimi,beni ne hale getirdiğini.
Anlatamazdım da.Denedim ama yetmedi kelimeler,anlamsız kaldı şarkılar,şairler utandı şiirlerinden,yüzü kızardı Mecnun’un…
Anlatamadım.Sen bile anlamadın.
Ya da öyle işine geldi.En iyisi anlamamaktı.Anlasan da anlamamazlıktan gelmekti.
Dilim tutuldu,gözlerim kurudu,kalbim kan ağladı.
Kelebek aşkı değilmiş meğer benimkisi.Senin aşklarına benzemiyormuş.Çok zormuş.Bitmiyormuş.
Hıçkırıklarımı bir tek ben duydum.Her gece ayrı melodiler yankılandı odamın duvarlarında.
Güneş doğdu,battı.Ağaçlar kurudu,çiçek açtı,yine kurudu,yine çiçek açtı.N’olur artık bekleme ağaçların tekrar kurumasını..
Belki bir erkeğin yapması gerekenleri yaparak sevdim ben seni,utanmazca.
Bugün tekrar baktım takvime.Asır gibi gelen o günlerin geçtiği takvime…
Bir buçuk yıl olmuş.Tam bir buçuk yıl.
Seni sevmem ne kadar da kolaymış.Keşke vazgeçeilmekte bu kadar kolay olsa.Baksana zaten; sen hiç “merhaba” diye şarkı duydun mu? Herkes “hoşçakal”larda şikayetçi.
Bak şimdi seni bilmeyen yok.
Ne kadar mı sevmişim?
O kadar çok sevmişim işte.
Kelimelerin ötesinde,kalemimin yazamadığı,kalbimin başkalarına kapalı olduğu diyarlarda sevmişim ben seni.
Leyla’dan daha aşık,
Çoktan da çok.
Diyorum ya sana;
Kelebek aşkı değildi benimkisi!!


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder